Gent: Dr Guislain & 60 jaar TV

Hoe verzorgde men de gewonde soldaten aan het front tijdens de Eerste Wereldoorlog? Wie deed dat? 

Hoe evacueerde men de slachtoffers? Wat gebeurde er met soldaten met shellshock? 

Waren het lafaards, mannelijke hysterici, of waren ze echt getraumatiseerd?

Aan de vooravond van de grote herdenkingen van de Eerste Wereldoorlog, maakt de dubbeltentoonstelling Oorlog en trauma duidelijk dat de aandacht, ook honderd jaar later, naar het lot van de mensen moet uitgaan.  

Het In Flanders Fields Museum  in Ieper behandelt de organisatie van de algemene medische zorg aan het front tijdens de Eerste Wereldoorlog. 

Het Museum Dr. Guislain in Gent zoomt in op verschillende conflicten tijdens de twintigste eeuw, maar dan met de klemtoon op die specifieke tak in de geneeskunde, de psychiatrie.

Achille Van Sassenbrouck "Portret van commandant B"

George Grosz "Autodafe"

Rik Wouters "Nachtmerrie - oorlog"

Ronald Ophuis "Screbenica"

Pjeroo Roobjee 

"Man met vele eigenschappen of de dichter in Nieuw Westerbork, 1993

Tim Dirven "The tragedy of Afghanistan"

Eddie Adams "Execution"

Ernst Haas "Homecoming Prisoner"

In de rest van het museum zijn nog enkele andere tijdelijke tentoonstellingen.

Luiz Figueiredo Carmen Miranda

Wandtapijt van Karin Zalin

Sculptuur van Hans Langner

Nek Chand (poppen)

Terug naar het centrum waar in de Sint-Pietersabdij om de tentoonstelling

Lang leve de tv! 60 jaar televisie

te bezoeken.

In de tentoonstelling krijg je de unieke kans om een blik te werpen achter de schermen van een selectie inmiddels legendarisch geworden televisieprogramma’s.

Je wandelt er door meer dan 2000 m² televisiedecor en ontdekt er hoe televisie in de laatste zestig jaar is geëvolueerd van een curiosum naar een niet meer weg te denken massamedium. Je beleeft er de evolutie van de eerste ‘zwarte kastjes’ in de huiskamers van de jaren 1950 naar het digitaal televisiekijken op tablets van vandaag. 

Lokeren & Waasmunster

Reünie met mijn Myanmar reisgenoten. Deze keer bezoek ik, samen met Francine (uit Nieuwpoort) en Francine (uit Mechelen)  Rita in Lokeren.

Het Kasteel Blauwendael werd opgetrokken in neo-Vlaamse renaissancestijl van eind 19de eeuw en ligt in het gelijknamige park.

Borstbeeld van Lodewijk Mortelmans
door Koen Rossaer

Borstbeeld van Lodewijk Ontrop
door Koen Rossaer

We bezoeken de Abdij van Roosenberg

In 1237 laat Walter de Marvis (Doornik 1175-1252), bisschop van Doornik, Gent en Brugge enkele zusters uit Doornik overstappen naar Waasmunster ('Waes-monasterium') om daar een gemeenschap van Victorinnen (Reguliere Kanunnikessen van Sint-Victor) op te richten met de regel van de heilige Augustinus. Walter de Marvis was ook onder de indruk van Franciscus van Assisi, die hij tijdens de Vijfde Kuistocht ontmoet had.

De grondideeën van de Regel van Augustinus waren opgebouwd rond de droom van de eerste gemeente van Jeruzalem. Liefde en gemeenschap stonden centraal. Het ideaal van een goed gemeenschapsleven was niets anders dan het in praktijk brengen van liefdevolle relaties. De regel van Augustinus riep op tot evangelische gelijkheid van alle mensen en tot volwaardige broederlijkheid en zusterlijkheid onder allen. Daarin klonk steeds impliciet een protest tegen de ongelijkheid in de maatschappij, die zo zwaar getekend was door hebzucht, hoogmoed en macht.

De zusters vestigen zich vlak bij de Durme en reeds in 1258 krijgen zij de officiële bevestiging van de stichting door paus Alexander IV. Leed en moeilijkheden worden hen echter niet bespaard. Hun abdij werd tweemaal verwoest tijdens de Gentse Opstanden (1379 en 1459). In 1419 brandde het gebouw af en in 1578 hielden de calvinisten er huis. Telkens werd de abdij opnieuw opgebouwd. De gemeenschap kan standhouden tot aan de Franse Revolutie, maar dan wordt de abdij verbeurd verklaard, gebruikt als kazerne en in 1797 afgebroken. De zusters worden verdreven.

Dank zij de vlucht van de abdis Anna Maria de Crombrugge worden veel kostbare documenten gered en wordt ook de kiem gelegd voor het voortbestaan van Roosenberg.

In 1830 is het Johanna Van Doorslaer van ten Rijen die met inzet van eigen middelen de overgebleven zusters opspoort om samen de abdij te herstellen. Snel komen nieuwe kandidaten zich aanmelden en de abdij kan weer opbloeien tot 1970. (Roosenberg II)

Dan raakt de abdij in een nieuwe crisis. Door een gebrek aan roepingen is men genoodzaakt om - op vraag van de bisschop van Gent - over te gaan tot een fusie van de abdij met de congregatie van Mariazusters van Franciscus.

Reeds op 6 augustus 1975 is het gloednieuwe gebouwencomplex klaar voor de doorstart van Roosenberg III. De nieuwe abdij is het werk van architect Dom Hans Van der Laan, een Benedictijn uit de abdij van Vaals (Nederland).

Sinds 2009 trachten de zusters zich opnieuw te heroriënteren en hun spiritualiteit te herdefiniëren, met een stijgende aandacht en betrokkenheid bij een jonge generatie tot gevolg.